(3 okt) Dagje met Rodrigo op stap

Rodrigo leidt ons rond in het centrum, waar dus niemand (echt waar) niemand woont, maar alleen werkt. Na 9 uur is het daar gewoon een spookstad, niet wenselijk om daar rond te lopen in de meest criminele stad van de wereld. Carmen zit in de buggy en vind alles mooi en spannend. Geen onvertogen woord, en als we af en toe stoppen om even te rennen, houden we het tempo erin. Rio is een mix van de franse en portugese bouwstijl, hedendaags gecombineerd met hoge strakke torens. Het voelt meteen als thuis. Marjon wil hier wel wonen (jaja?).

Shoppen lijkt hier goedkoop, de prijzen zijn enorm laag. Maar schijn bedriegt. De inwoners van Rio betalen (bijna) alles op afbetaling, dus is de prijs meestal 3 of 4 keer hoger, dan op het kaartje staat. Reden: het salaris laat het niet toe om meteen nieuwe schoenen te kopen, dus betaal je in termijnen. De rente die hiervoor gerekend wordt is 8%. Per maand!!! Betaal je met creidt card dan wordt het er niet goedkoper op, want deze rekenen minimaal 11% per maand. De meest populaire credit card is .....C&A Credit card. Dat hebben die Brenninkmeijers goed gezien. Wat een land. Wanneer zal hier de kredietcrisis toeslaan.

Het centrum is adembenemend. Ook het net buiten het centrum gelegen St Teresa (echt een must) is fantastisch. Hier woonden vroeger de rijken, maar die zijn massaal naar de Copacobana verhuist. De panden zijn nog steeds mooi en het uitzicht is fabuleus. Als je nog wat centjes over hebt, hier je huis kopen.

Het standaard toeristen menu (Jezus beeld en Suikerbroodberg) laten we even aan ons voorbij gaan. We zoeken liever de pittoreske plaatsjes op, samen met Rodrigo.

Carmen is een gezellige reispartner, zij vindt alles goed en is het liefst bij ons. De buggy is echt een uitkomst. Als ze moe is kan ze erin zitten, maar ze kan ook lekker slapen terwijl wij doorstappen. Zij drink het liefst water, en af en toe een YoFruit en ze is helemaal happy. Het valt ons 100% mee, ze is echt een schat. Ook slaapt ze nu in een groot bed (de eerste nacht wel eruit gevallen), maar gaat zelfstandig slapen, terwijl wij nog kunnen blijven rommelen. Voor de zekerheid hebben we haar een naambandje gegeven, die zij ziet als armband en spontaan elke dag omdoet. Ook hebben we een rugdrager bij ons voor als we gaan wandelen, maar dat valt tegen hoe zwaar een kind van drie eigenlijk kan zijn. Het is echt voor nood en de wat langere moeilijk begaanbare wandelingen.
In de eerste paar dagen heeft zij, maar ook wij last van het tijdsverschil. Zo gaan we na 4 dagen nog steeds om 19 uur naar bed, en zijn we met zń allen om 5 uur weer wakker. De komende dagen proberen we dat patroon te doorbreken.

Foto's kwijt

Nou dat begint lekker. Heb net twee foto's van de camera geupload en ik dacht ook op Picasa gezet blijkt dit niet zo te zijn. We zullen het moeten doen met een foto van Rodrigo en leon met vlag. Gewoon balen. Het feit dat je werkt in internetland geeft geen garantie dat je ook mee kan werken. Marjon is er helemaal klaar mee. En terecht,

De verkiezingen

We zitten nog op ons nederlands schema, want we waren om 3 uur al klaar wakker, maar weten het te rekken tot 5.45. Het hotel Mar Palaca (in Copacobana) geeft ons een zeer goed ontbijtbuffet, waarna we even snel de Copacobana (misschien wel het meest beroemde strand van de wereld) oplopen. Totonze verrassing is de gehele weg eenrichting, terwijl het de avond daarvoor nog tweerichting was. Nu blijkt dat de kustlijn smorgens tussen 6 en 10 uur even eenrichting wordt gemaakt, zodat iedereen naar het centrum kan rijden. (Ook iets voor NL?). Uitkijken dus met oversteken. De kustlijn staat vol met vlaggen en posters van de verkiezing van de burgemeester en raad van Rio. Om wildplakken te voorkomen, moet er bij elke uiting een mannetje staan, zodat de stad nog aantrekkelijk blijft. Volgens ons gaat nummer 15 winnen, zeker nadat Leon even met de vlag gezwaaid heeft. Op tijd terug want om 10 uur komt onze adonis ons rondleiden in het centrum.

rodrigo

(2 okt) De kop is eraf

Gelukkig, de kop is eraf. De vluchten gaan op tijd weg. Dus volgens planning landen we in Rio. Voor Carmen hadden we weinig speelgoed bij ons. Zeker vergeleken met een ander gezin, die met twee kinderen op reis naar Rio (naar haar zus) een Curver bak vol met speelgoed mee het vliegtuig innam. Ohoh, wat voelden wij ons slechte ouders, maar Carmen vind reizen waarschijnlijk leuk, want zij vermaakt zich met het minste. Rondjes lopen door het vliegtuig, waarbij ze van alle kanten werd toegelachen of aangeraakt (klein en blond blijft schattig), was het populairst. Voor de zekerheid hadden we een nederlands sprekende braziliaan genaamd Rodrigo (Sander , nog bedankt voor de tip) ons laten ophalen van de vluchthaven, maar niet voordat we met voorrang langs de douane (handig kleine kinderen) meer dan een uur op onze tassen moesten wachten. Eindelijk buiten komen we Rodrigo tegen. Nou das geen lelijkerd, lekker gebruind, gespierd, een vriendelijke glimlach, en ook nog perfect nederlands sprekend. Leon liep met Carmen, terwijl Marjon Rodrigo even wat beter leerde kennen. (en hij is ook nog single, woont in Copacobana, en bleek ook nog zeer intelligent en charmant te zijn). Aangekomen in het hotel (drie bedden) spreken we de volgende dag weer met Rodrigo af. Leon mag ook mee.

Reisplan

Oktober
2-12: Brazilie

• Rio de Janeiro
• Ilha grande – eilandje ten zuiden Rio
• Parraty – dorp tussen Rio en Sao Paulo

13-...: Argentinie

• Iquazu - watervallen
• Buenos Aires
• Peninsula Valdes - schiereiland
• El Calafate – gletsjers

November
2- 12: Argentinie
Autorondreis rond Salta (Noord Argentinie)

13 -20: Chili

• San Pedro
• Santiago de Chili

21 - ...: Costa Rica
strand

December
...- 7: Costa Rica
strand

8 - 31 Cuba

• Havana
• Autorondreis
• Trinidad (kerst)

Januari
1: Aankomst Amsterdam

Voorbereiden

Voorbereidingen
We gaan op reis! Maar ja, wat doen we dan met ons huis, werk, hoe lang, wanneer, waar naartoe, kunnen Yannick en Esmee ook een deel meereizen?
Ons huis hebben we uiteindelijk voor 3 maanden verhuurd. De werkgever van Leon, de Telegraaf, was gelukkig meteen positief, de Postbank echter totaal niet. Zelfs het opnemen van ouderschapsverlof was niet akkoord. Dan niet. Onze doel was een reis naar een werelddeel waar je in een vakantie van 3 weken niet zo snel terecht zou komen en wat voor ons allebei nieuw is; Zuid Amerika.
Yannick en Esmee wilden we in de kerstvakantie over laten komen, maar omdat ze nog nooit hebben gevlogen en de vluchten in deze periode belachelijk duur zijn, was dat geen optie. We gaan iig veel contact houden via chat, skype etc.
Met de creche van Carmen hebben we een deal kunnen sluiten, zodat ze nog een plekje heeft als we terugkomen.
Voorwaarde vonden we wel dat we met de locale bevolking kunnen praten. Marjon heeft heel lang geleden in Barcelona gewoond, dus kan nog een beetje spaans. Maar Leon nog geen woord (nou ja, behalve cerveza). Via speurders.nl (!) hebben we Mari gevonden, een schone spaanse die ons een paar lessen spaans heeft gegeven.

Reisplan
Welke landen in Zuid Amerika? Uiteindelijk zijn de landen die te gevaarlijk, te onderontwikkeld of op te grote hoogte (zoals Peru, Bolivia), afgevallen. Nu we toch die kant op gingen, ook maar Cuba toegevoegd die al lang op ons lijstje stond.
hebben wel een beetje hulp gehad van 2 reisbureauś gespecialiseerd in reizen op maat, maar met reizen met kinderen hadden ze weinig ervaring. Uiteindelijk het reisplan dus vooral zelf samengesteld, alle vluchten en autohuur zelf geboekt (met een beetje hulp van Carola) en al een aantal hotels. We kwamen veel dillemaś tegen; wel wat vastleggen maar niet teveel; niet teveel reizen, maar wel veel zien; leuke bestemmingen voor onszelf, maar ook voor Carmen etc. Alleen in Argentinie staat al behoorlijk vast wat we gaan doen, vanwege de vele binnenlandse vluchten die we vantovoren al geboekt hebben. We willen tijdens onze reis namelijk niet teveel tijd kwijt zijn aan het zoeken en boeken van vluchten. Om wel wat rust in de reis te bouwen, hebben we Costa Rica gekozen om 2 weken te chillen aan het strand. Brazilie beginnen we mee maar is eigenlijk als laatst toegevoegd. Om de simpele reden dat we via Rio naar BA zouden vliegen. En ach waarom dan niet even uitstappen.
We hebben een aantal boeken gelezen over reizen met kinderen, alhoewel bleek dat we zelf al veel weten.

We hebben er heeel veel zin in, maar zijn ook wel een beetje nerveus over het onbekende....