(2 okt) De kop is eraf

Gelukkig, de kop is eraf. De vluchten gaan op tijd weg. Dus volgens planning landen we in Rio. Voor Carmen hadden we weinig speelgoed bij ons. Zeker vergeleken met een ander gezin, die met twee kinderen op reis naar Rio (naar haar zus) een Curver bak vol met speelgoed mee het vliegtuig innam. Ohoh, wat voelden wij ons slechte ouders, maar Carmen vind reizen waarschijnlijk leuk, want zij vermaakt zich met het minste. Rondjes lopen door het vliegtuig, waarbij ze van alle kanten werd toegelachen of aangeraakt (klein en blond blijft schattig), was het populairst. Voor de zekerheid hadden we een nederlands sprekende braziliaan genaamd Rodrigo (Sander , nog bedankt voor de tip) ons laten ophalen van de vluchthaven, maar niet voordat we met voorrang langs de douane (handig kleine kinderen) meer dan een uur op onze tassen moesten wachten. Eindelijk buiten komen we Rodrigo tegen. Nou das geen lelijkerd, lekker gebruind, gespierd, een vriendelijke glimlach, en ook nog perfect nederlands sprekend. Leon liep met Carmen, terwijl Marjon Rodrigo even wat beter leerde kennen. (en hij is ook nog single, woont in Copacobana, en bleek ook nog zeer intelligent en charmant te zijn). Aangekomen in het hotel (drie bedden) spreken we de volgende dag weer met Rodrigo af. Leon mag ook mee.