Verloren: “schaap” -speurdertje-

Speurders advertentie: echtpaar van middelbare leeftijd met jonge dochter van 3 jaar zijn op zoek naar “Schaap”. Al reizend door Zuid Amerika hebben zij hun favoriete knuffel van hun dochter Carmen verloren. Het is niet duidelijk waar en wanneer de knuf werd verloren. Mocht iemand hem vinden, dan verzoeken zij om “Schaap” zo snel mogelijk te zenden naar Roerstraat 99, 1078 LL Amsterdam. Het signalement: knuffel, wit schaap van 20 cm lang, zacht met groot knuffelgehalte, vier pootjes, korte staart en een schattig neusje. Merk: HappyHorse (importeur zit in Leiden).

PS Carmen is nog niet verdrietig, want ze hebben (for the time being) Reserve-Schaap ingezet.

(16-17 nov) Stop met staken

Eigenlijk niks bijzonders te melden over de drie dagen die wij doorbrengen in Santiago (Chili). Het is wel de meest westerse stad van Zuid-Amerika tot nu toe. We hebben een heerlijk hostel in de buurt van Barrio Brasil, waar veel kinderen op straat zijn en spelen in het park. Carmen glundert, want ze is nu helemaal in haar nopjes. We kwamen eigenlijk maar voor 1 ding: het zwembad boven op een berg met een uitzicht over Santiago en daarachter het Andes gebergte. Vol goede moed pakken we de metro naar het park om dan met trein en kabelbaan boven op de berg te komen, want daar bevindt zich het beruchte zwembad. Onderweg komen we wat stakers tegen die maar liefst 14,5 procent loonsverhoging vragen. Ja, wie wil dat niet! Aangekomen bij de poort van het park blijken de stakers van dit park te komen, en het zwembad is dus gesloten. Marjon heeft het niet meer. Hiervoor waren we juist afgereisd naar Santiago. Konden ze dat niet een dagje later doen? Dezelfde ochtend hadden we besloten eerder af te reizen naar Costa Rica, dus de volgende dag was ook geen optie. Gelukkig voelt het park buurtje (bella vista) goed en gaan we uitgebreid lunchen om ons verlies weg te drinken. Met nog een typisch stadswandelingetje pakken we nog wat van deze mooie stad mee, en zijn we klaar voor onze trip naar Costa Rica.
Tip: wil je nog wat investeren in onroerend goed, Santiago staat vol met lege oude gebouwen, waar niemand om geeft. De inwoner van Santiago heeft pas status als hij in een nieuwbouw appartement woont. Daardoor zijn veel oude gebouwen verlaten, en het onderhoud is achtergebleven, Maar de tijd leert dat men uiteindelijk weer teruggrijpt naar de historische gebouwen. Wie nu instapt heeft over een paar jaar veel plezier van zijn investeringen.

(15 nov) Ga door naar Chili of ga direct naar de gevangenis

We stappen maar weer eens in de bus. Door het andesgebergte naar Chili. De bergen met sneeuw komen ons tegemoet. Verder doet het ons niet zoveel. Waarschijnlijk zijn wel al te verwend met de mooie natuur in Argentinie. Midden in het gebergte komen we bij de grens. Eerst een paar stempels halen bij het argentijnse raampje en dan bij de chileens. Heel wat formuliertjes in te vullen. Dan wordt onze bagage door een scan gehaald, terwijl de hele bus netjes in rijen achter lange tafels staat te wachten met zijn handbagage. Het is muisstil, niemand beweegt. Het lijkt wel een soort gevangenis waar je moet wachten om ingedeeld te worden. Terwijl een paar mensen hun koffer moeten open maken, maken wij grapjes en maken nog een foto van dit serieuze geheel. Voor ons staat een enorm bord met een glimmende groene appel en een stuk kaas met een rode streep erdoor. Die mogen dus niet mee het land in. Dan is de handbagage aan de beurt. Als makke lammetjes gooit iedereen zijn handbagage door de scanner. Ons tasje met sandwiches met kaas komt er doorheen, maar de rugzak moet open. Oh oooh. De douanier opent de rugzak en haalt in 1 beweging, terwijl hij Leon strak aankijkt, langzaam een plastic zakje met 2 rode appels tevoorschijn. Leon krijgt het spaansbenauwd. 'Para la nina' probeert Marjon nog, maar in dit geval helpt zelfs het lieve gezichtje van Carmen niet. De douanier haalt het formuliertje wat we moesten invullen er nog eens bij. Daar staat toch echt aangekruist dat we geen vegetables het land mee innemen. Leon stamelt nog iets in het engels wat op een excuuus lijkt. Uiteindelijk loopt het met een sisser af en moet Leon een nieuw formulier invullen waarin hij wel verklaart eten mee te nemen. Dat heeft ons een hoge boete bespaard. Poeh.