Eigenlijk niks bijzonders te melden over de drie dagen die wij doorbrengen in Santiago (Chili). Het is wel de meest westerse stad van Zuid-Amerika tot nu toe. We hebben een heerlijk hostel in de buurt van Barrio Brasil, waar veel kinderen op straat zijn en spelen in het park. Carmen glundert, want ze is nu helemaal in haar nopjes. We kwamen eigenlijk maar voor 1 ding: het zwembad boven op een berg met een uitzicht over Santiago en daarachter het Andes gebergte. Vol goede moed pakken we de metro naar het park om dan met trein en kabelbaan boven op de berg te komen, want daar bevindt zich het beruchte zwembad. Onderweg komen we wat stakers tegen die maar liefst 14,5 procent loonsverhoging vragen. Ja, wie wil dat niet! Aangekomen bij de poort van het park blijken de stakers van dit park te komen, en het zwembad is dus gesloten. Marjon heeft het niet meer. Hiervoor waren we juist afgereisd naar Santiago. Konden ze dat niet een dagje later doen? Dezelfde ochtend hadden we besloten eerder af te reizen naar Costa Rica, dus de volgende dag was ook geen optie. Gelukkig voelt het park buurtje (bella vista) goed en gaan we uitgebreid lunchen om ons verlies weg te drinken. Met nog een typisch stadswandelingetje pakken we nog wat van deze mooie stad mee, en zijn we klaar voor onze trip naar Costa Rica.
Tip: wil je nog wat investeren in onroerend goed, Santiago staat vol met lege oude gebouwen, waar niemand om geeft. De inwoner van Santiago heeft pas status als hij in een nieuwbouw appartement woont. Daardoor zijn veel oude gebouwen verlaten, en het onderhoud is achtergebleven, Maar de tijd leert dat men uiteindelijk weer teruggrijpt naar de historische gebouwen. Wie nu instapt heeft over een paar jaar veel plezier van zijn investeringen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten