Omdat we naar afgelegen gebieden gaan, hebben we onze auto bij de supermarkt nog even volgeladen met eten en drinken. Eerst gaan we het gebied ten noorden van Salta ontdekken. Hier leven nog de afstammelingen van de quechaś (de oorspronkelijke indianen). Na 1,5 uur rijden we de Quebrada binnen, een brede kloof met aan weerzijde bergen met enorm mooie kleuren. En af en toe een dorpje. Al gauw rijden we Tilcara binnen. Van het duitse stel dat we in Buenos Aires hebben ontmoet, hebben we een vage routebeschrijving van een leuke hotelletje; bij het plein omhoog aan je rechterhand. En jawel, het dorpje is zo klein dat we zo op het plein (waar het hele dorp omdraait) afrijden en het hotel ook snel vinden. Het is een gaudi-achtig huis met een heerlijke patio en uitzicht over de Quebrada. Tilcara is een gezellig dorpje met mooie mensen die op het plein hun spulletjes verkopen: kleden, poncho's, vanalles van cactushout, hoeden, muziekinstrumenten, het echte latijns-amerikaanse werk dus. Heerlijke om weer wat authentieke cultuur op te snuiven. Volgende dag nog wat verder de quebrada ingereden. Het is er enorm droog en dor met alleen groen waar de rivier stroomt. Maar dan ook echt groen, we hebben nog nooit zulke fel groene bomen gezien. Bij een piepkleindorp stoppen we even bij de kerk, maar die is al dicht. Toch blijven we er een uurtje, want Carmen heeft een vriendinnetje gevonden, een schattig indianenmeisje, waarmee ze rond het plein rent. Ze schatert het uit. En wij ook natuurlijk om haar zo happy te zien. De derde dag staat het dorpje Purmamarca op het programma, weer zón mooi indianendorp in the middle of nowhere, vooral bekend om de zevenkleurenberg. De berg is inderdaad schitterend. Als echte hikers, doen wij een tocht achter de berg langs. Schitterend, maar na een half uur komt er een auto voorbij. Huhhh, wat een watjes die dit pad met de auto doen. Voor straf legt Leon een steen op de weg, zodat ze moeten uitstappen. Even de kwajongen uithangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten