zondag 16 november 2008

Allemania? No, soy hollandaise.

Nu weet ik best dat ik strak in mijn vel zit, en dat velletje goed gevuld is door de jaren heen, maar dat wil toch niet zeggen dat ik mijn afkomst verloochen. In 9 van de 10 gevallen worden wij gezien als duitser. Dat wil je niet alhoewel ik dat wel begrijp. We hebben die vreemde klanken met een harde G, en mijn stem is ook nog zwaar. Tevens is het ook niet gek, want in Argentinie zijn ze gewend aan duitsers. Wist je dat na WO II er 55.000 duitsers naar Argentinie zijn gevlucht. Het gekke is dat er in die tijd ook veel joden naar hetzelfde land zijn gevlucht, en ook hier hebben zij veel invloed, vooral in BA. Maar als ze eenmaal weten dat we uit Holanda komen, dan verwacht je de gebruikelijke reacties als Johan Cruyff, Marco van Basten, Amsterdam, Ajax of Red Light District. Niks van dat alles. Men reageert meestal met Maxima. Die heeft voor NL in ieder geval veel reklame gemaakt. Ongevraagd kriijg je alle soorten roddels of waarheden op je af. Zo schijnt zij vaak in BA te zijn omdat haar vader ziek is. Geeft een taxichauffeur haar meteen een cijfer (zesje), waarschijnlijk omdat alle vrouwen hier ingedeeld worden in nummers. Zo vertelde de eigenaar van de hostel in Tilcara dat Maxima een stuk grond heeft gekocht in Purmamarca. Dat is een van de toeristische topattracties in Noord-Argentinie. Van welk geld zal ze dat gekocht hebben? Is dat niet gefinancieerd door de nederlandse belastingbetaler en dus van ons. Ook komen er verhalen naar boven van haar vader die wel degelijk een rol heeft gespeeld in de communistische tijden. Zo schijnt het dat ze regelmatig in het hostel in Salta komt, waar ze met een poncho en guachohoed rondloopt in de stad om niet herkent te worden. In ieder geval wordt ze geroemd om haar vakmanschap om een prins aan de haak te slaan. Lang leve Maxima.

Geen opmerkingen: