Ipanema
Dit strand is smaller dan die van Copa, maar het meest opvallende is dat het hier vele malen drukker, dus leuker is. Het strand ligt helemaal vol, en je kan de gehele dag je laten vermaken door voetvolleybal, handbal, volleybal wedstrijden van zeer gebruinde en (opvallend) goed getrainde lichamen.
We settelen ons op het hete strand, waar Carmen in eerste instantie lekker begint te spelen, maar steeds vervelender wordt. Leon pakt haar op, maar tegelijkertijd horen we KNAK. Haar rechterarm wordt direct passief. Oh nee, zou ze haar arm gebroken hebben ? We gaan het strand af om even aan te kijken of ze haar arm weer gaat gebruiken. Met de linkerhand houdt ze continu haar rechterarm vast. Meteen schiet ons door het hoofd: hoe zit het met de verzekering, hoe maken we in het portugees duidelijk wat er is gebeurd, wat is een goed ziekenhuis, en nog veel meer vragen. Alle medische spullen liggen in het hotel, het verzekeringsbewijs met noodnummer ook, onze credit card ligt ook in de kluis. Nee, hier zijn we dus niet goed op voorbereid.
Maar gelukkig hebben we onze superman Rodrigo, die ons het adres geeft van een goed ziekenhuis,
waar ze engels spreken.
Onderweg naar de taxi geven we Carmen nog even een ijsje, om haar schrik weg te nemen. Tot onze verbazing pakt ze het ijsje met haar rechterarm en eet het lekker op. We besluiten het even aan te kijken en blijven nog even op het strand. Carmen loopt weer lekker rond en beweegt zonder beperkingen. Gelukkig, waar de KNAK vandaan komt weten we nog steeds niet, maar Carmen heeft in ieder geval haar arm niet gebroken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten