Nee maar ben jij ook hier

Het is niet te geloven. Zitten we met z'n allen lekker op de straat te kijken, maar vooral te luisteren naar een Bandoleon bandje, wordt er op de schouder van Marjon getikt door een oude huisgenoot van haar uit Maastricht...Cecile. Zo zie je maar dat de wereld echt klein is.

(19 okt) We blijven hier wonen!

Buenos Aires wordt bij ons steeds populairder. Hebben we vrijdag Microcentro ontdekt, het belangrijkstre centrum van BA met haar gigantische shoppingcentra, zijn we zaterdag met de taxi naar de wijk Palermo Viejo gegaan. Deze wijk is fantastisch en is de laatste tien jaar pas ontwikkeld. Hier heb je de echte leuke kroegjes, terrasjes en winkeltjes in een wijk die voornamelijk bestaat iit laagbouw en ongelooflijk kinderrijk is. Midden in de wijk staat een gigantische speeltuin annex park waar Carmen zich een paar uur heeft weten te vermaken, verliefd lopen we daarna door deze straatjes en zien ons hier al vestigen. Wat een stad, wat een gezellige buurt en wat een leuke en vrolijke mensen allemaal. In deze buurt huren we bij La Bicicleta Naranja twee fietsen om door de betere wijken te fietsen ten noorden van de wijk Palermo, Las Canetas en Belgrano, maar niet voordat we door een heerlijk groot park van Palermo hebben gefietst. Wat een mensen en iedereen is "tranquillo". We worden alleen maar enthousiaster, hier gaan we wonen. Voor een schamele 500.000 USdollar ben je eigenaar van een superappartement van meer dan 400 meter. Wow! De volgende dag struinen we de vlooienmarkt af in San Telmo en zijn we 's middags te gast bij Raul, de eigenaar van het hotel die samen met zijn moeder Moederdag viert. Raul wil graag weer reizen, en wij zien het wel zitten om zijn hotel hier te runnen. Wie weet wat hier uitkomt. 1 ding is zeker we komen hier nog terug voor kortere op langere periode.

Tango op straat

Freddo: de ijstent van BA

Hier hebben we ons ijsje gegeten. Een trendy tent, waar het ijs niet zichtbaar is achter glas, maar ouderwets uit dichte bakken wordt geschept zoals je dat zag bij de mobiele italiaanse ijstentjes. Mooi concept, klaar om geexporteerd te worden naar Nederland. Vooral de cubanitas (60 eurcent per stuk) is een commerciele knaller. Het is een soort bokkepootje met vorm van een cubaanse sigaar met daarin heerelijke caramelijs en afgetopt met chocola. Maar de "ice cappucino dulce de leche" is zeker niet te versmaden.

Er is hoop na relatieplanet

De Love Vooodoo. Als Relatieplanet er niet in slaagt om jou liefde te vinden, dan moet je deze maar forceren. Ik hoor wel voor wie ik deze unieke kans kan bestellen.

We verkennen Buenos Aires

Na bestudering van de Trotter, de Lonely Planet, en alle boeken in ons buitengewone hostel besluiten we op stap te gaan een een wandeltocht te maken in het Microcentro. Zo leren we de stad goed kennen, met zijn mooie gebouwen, en de historische achtergrond van deze plekken. Argentinie eert zijn helden, waarvan Evita Peron er een hele belangrijke was. Onze tocht start bij Playa del Mayo, het plein waar de "Dwaze Moeders" nog steeds rondlopen, al is het alleen op donderdag van 16.30 tot 17.00 uur. Jammer, zijn we net een dagje te laat, maar gelukkig hebben we de fotoś nog van de afbeeldingen op de straat. Op het beeld van Mayo die in 1810 Argentinie stichtte, staan leuzen tegen de boef Bush. Opvallend.
Daarna lekker shoppen op Rua Florenza, waar we wat vakantie koopjes hebben gedaan. We eindigen op Plaza St Telmo, waar spontaan Tango wordt gedanst op straat. Eerder op dag kwamen we al een stel tegen die er echt een show van maakte. Jammer dat wij zelf niet naar een show kunnen gaan, want Carmen is dan een handenbindertje ( om 20 uur naar bed, dus thuis blijven), maar wel een hele lieve.

Waarom wij weer

Daar staan we dan, op het vliegveld van BA te wachten op een taxi. Er komt een mooie zwart/gele Peugout 504 voor ons aanrijden. We stappen in en geven de goedlachse adhd chauffeur het adres van ons hotelletje. Na 10 minuten in de auto, begint de chauffeur met enorme gebaren en zijn hoofd schuddend, “este lugar no es bueno, no no no.” Leon raakt meteen lichtelijk in paniek. Als een local al zegt dat de buurt niet oke is, dan zal het wel. Verschillende keren grijpt de chauffeur naar zijn hoofd en is echt dodelijk ongerust om ons daar af te zetten, want het ligt naast de wijk La Boca, de meest gevaarlijke buurt van Argentinie. Inmiddels is Leon al in de Trotter gedoken op zoek naar een ander adresje want een Plan B hadden we niet, en uit ervaring in de zoektocht zijn de hotspot-hotels altijd volgeboekt.... hoe zal dit aflopen. Marjon geeft niet op en houdt vast aan de afspraak om toch eerst een kijkje te gaan nemen, want dit adresje heeft haar wel een week googelen gekost, en dat geef je niet zomaar op. (Quote Leon: Wie is hier nu LOCO?) Als we in de wijk komen, scannen we meteen de straten af..... Na even zoeken vinden we het huis, geen naambordje, dus zou het wel een hotel zijn? De chauffeur geeft ons eerst nog wat tips: geen sieraden dragen, niet veel geld meenemen, bel mij maar als er iets is. Daarna sommeert hij ons in de auto te blijven zitten, zodat hij in deze volgens hem ongure wijk kan checken of de eigenaar wel OK is. Dan opent een vriendelijke mevrouw de deur en ze zegt marjon's naam. Pfff gevonden. Marjon vertelt de eigenaar meteen het verhaal van de chauffeur, maar die noemt hem loco. Hij woont er al 2 jaar en het is een goede buurt. Eenmaal binnen zijn we volledig gerustgesteld. Wat een pareltje heeft Marjon weer gevonden. Ze is er best trots op. Een mooi gerenoveerd herenhuis met hoge ramen, oude meubeltjes, een heerlijke patio. En een antiek babybedje voor Carmen. Dit zit wel snor. Voor het geval we toch vanavond niet heelhuids terugkeren het adres van het hotel Sur y Despues; kijk op www.surydespues.com.