Tijdens onze Jeep Adventure komen we erachter dat Carmen echt een stadsmeid is. Ze is onbekend met de natuur, maar is zeer nieuwsgierig hoe alles werkt en wil alles zelf doen. Zo ontdekt ze een nest met vogels, ziet ze apen van boom tot boom springen, eet ze een soort mini tomaatjes uit een struik, voelt ze aan bladeren van een plantje dat zijn bladeren sluit bij aanraking, knijpt ze in zaadballetjes die dan veranderen van vorm, maar wil vooral zelf klauteren. En dan knijpt Leon hem, want over de gladde rotsen over een waterval lopen is niet zonder gevaar, maar probeer een kind midden in de Peuterpubertijd maar eens te beteugelen (ze zit midden in de NEE fase). Dat valt niet mee, en we nemen eigenlijk onverantwoorde risico's, en Leon vraagt zich af waarom we dit eigenlijk allemaal doen terwijl je bij de Flevohof (vroeger dan) op een veilige manier naar een stapel eigenheimers kon kijken.
donderdag 16 oktober 2008
Carmen ontdekt de natuur
Tijdens onze Jeep Adventure komen we erachter dat Carmen echt een stadsmeid is. Ze is onbekend met de natuur, maar is zeer nieuwsgierig hoe alles werkt en wil alles zelf doen. Zo ontdekt ze een nest met vogels, ziet ze apen van boom tot boom springen, eet ze een soort mini tomaatjes uit een struik, voelt ze aan bladeren van een plantje dat zijn bladeren sluit bij aanraking, knijpt ze in zaadballetjes die dan veranderen van vorm, maar wil vooral zelf klauteren. En dan knijpt Leon hem, want over de gladde rotsen over een waterval lopen is niet zonder gevaar, maar probeer een kind midden in de Peuterpubertijd maar eens te beteugelen (ze zit midden in de NEE fase). Dat valt niet mee, en we nemen eigenlijk onverantwoorde risico's, en Leon vraagt zich af waarom we dit eigenlijk allemaal doen terwijl je bij de Flevohof (vroeger dan) op een veilige manier naar een stapel eigenheimers kon kijken.
(10 okt) De Jeep adventure
Ondanks het slechte weer hebben we besloten te wachten tot het echt droog is, om wat te kunnen doen. De volgende dag is het raak. Het regent niet, maar de zon schijnt ook niet (we hebben nog nooit zoveel over het weer gepraat en geklaagd). Tijd voor een Jeep Adventure. Voor nog geen 50 R$ pp gaan we gehele dag op stap in een stoere Land Rover met een amerikaans en braziliaans stel. Eindelijk weer wat activiteit. Grant, de amerikaan woont al 2,5 jaar in Rio, zijn vrouw is 4 maanden geleden ook gekomen. Ze moest eerst haar dochter het huis uit werken. Onze gids Bueno ( je verzint het niet) was lang van stof (in het portugees) en in een zin klaar in het engels (je kent dat wel: hij lult vijf minuten in een voor ons onbekende taal, en de tolk is in 10 seconden klaar). Grant zorgde voor de betere vertalingen.
De dag bestond uit het bezoeken van de jungle met mooie planten en vogels, een waterval, een middeleeuwse boerderij, lunchen in de jungle (jaja), nog een waterval, een distillerie van Cachaca (het ingredient van Caipairinha) en een bezoek aan een Bromelia kwekerij (een soort intratuin). En dat tussendoor verweven met rijden in de Land Rover door de jungle. Ondanks onze bedenkingen was de dag zeer geslaagd.
(9 okt) Paraty met de regen.....
We worden vandaag pas om 6.30 wakker! En het regent...........pfff het wordt nu wel heeel eentonig. Waar is het Brazilie met de mooie stranden en lekkere samba muziek? Opnieuw maar Paraty ontdekken, waar overigens met regen slechts drie toeristen komen en dat zijn wij! Er is echt niks te beleven zonder zon (komen we later achter). Inmiddels zijn we bekenden geworden bij de plaatselijke kroeg, waar Carmen opnieuw de harten weet te veroveren van het personeel. s'avonds besluiten we uit te gaan eten (interssant he) in volgens ons een van de betere en gezellige restaurants van Paraty en met gratis wifi (we hebben echt alle kaarten van alle restaurants bekeken).
(8 0kt) Busreis naar Paraty
En het regent weer/nog steeds. We nemen de boot naar Angra dos Reis. Een stadje met kleurige huisjes tegen de berg. Daar vinden we de bus naar Paraty (2 uur). De route gaat langs de kust (de Costa Verde) nog wat meer naar het zuiden. De uitzichten zijn er prachtig, maar het begint steeds harder te regenen totdat we niets meer zien. Hmmm Costa Verde, het is hier niet voor niets zo groen. Dat had de Lonely Planet er niet bij verteld. In Paraty nemen we een pousada dichtbij het busstation. De straten van het stadje bestaan uit grote stenen. Nu weten we weer waarom reizen met een rugzak ookalweer zo handig is. Wij zwoegen met twee roltassen; heel handig op asfalt, dat wel.
Pousada Marendez is volgens de LP heel huiselijk. Nou ik heb nog nooit z'on kille ontbijt zaal gezien. Verder oke. Het is trouwens niet goedkoop in Brasil. Voor een biertje betaal je ook gewoon 2 euro en de pousada's z'on 30 euro per nacht.
In de regen verkennen we het stadje. Gekleed in ons meest charmante outfit; Carmen in haar Jip en Janneke regenjasje en laarsjes, Marjon in een oversized witte regenjas en Leon in z'on fout plasticje. Het stadje is werkelijk te schattig. Mooie witte straatjes en lieve kerkjes. Het staat ook genomineerd voor de Unesco werelderfgoedlijst. En terecht.
Pousada Marendez is volgens de LP heel huiselijk. Nou ik heb nog nooit z'on kille ontbijt zaal gezien. Verder oke. Het is trouwens niet goedkoop in Brasil. Voor een biertje betaal je ook gewoon 2 euro en de pousada's z'on 30 euro per nacht.
In de regen verkennen we het stadje. Gekleed in ons meest charmante outfit; Carmen in haar Jip en Janneke regenjasje en laarsjes, Marjon in een oversized witte regenjas en Leon in z'on fout plasticje. Het stadje is werkelijk te schattig. Mooie witte straatjes en lieve kerkjes. Het staat ook genomineerd voor de Unesco werelderfgoedlijst. En terecht.
donderdag 9 oktober 2008
(7 okt) Boottochtje
Van de drie dagen op het eiland hebben we 1 dag waarbij het weer een beetje met ons meewerkt. Deze dag kiezen we om een boottocht te maken rond het eiland. We wachten tot het laatste moment met boeken, want het weer moet echt wel okay zijn. Als we op de boot stappen zien we twee volle boten met toeristen, en een lege boot van 30 meter helemaal voor ons. Uiteindelijk stappen we over op een vollere boot en gaan op weg. Met een slakkegang varen we naar een snorkelplaats waar Marjon in het water springt, en Leon met Carmen achterblijft op de boot. Het is er werkelijk wonderschoon, blauw water en veel mooie planten en dieren in het water. In het arrangement mogen we ook de eerste kerk van Ilha Grande bekijken, maar het meest interessante van dit gedeelte is het verhaal van de piraten die daar aan land een geheime plek hadden, die alleen piraten wisten hoe ze daar moesten komen. We voelen ons net onderdeel van Pirates of the Carribean. Dan begint het weer te regenen en verlangen weer naar ons warme Pousada.
Taxi
Ze zijn zo trots op het eiland van Ilha Grande dat ze maar drie auto's hebben, maar in werkelijkheid zijn dat er meer. Het is een mooi verhaal waar ze zich aan vast houden. Naast deze drie hebben we een shovel, tractor, twee bussen (voor welk doel ze dienen is onduidelijk), twee 4WD's en een auto van braziliaanse makelaardij (Gargel), en zo klinkt die ook. Nou is het dorpje niet zo groot maar er wordt flink geld verdient met de taxi om je goederen te vervoeren. Het stelt niet meer voor dan een karretje op vier wielen, die je ongeacht de afstand voor 10 R$ kan huren. Ook wij maken daar gebruik van als we vanuit onze Pousada naar de boot gaan om het eiland te verlaten.
(6 okt) Ilha Grande
Om 5.30 wakker!!! Dat ritme gaan we nu toch echt anders doen. We staan op en het regent......het regent de hele dag. Dat hebben wij weer; zitten we eindelijk op een tropisch eiland met 102 standen in Brazilie....en het regent. Toch op pad gegaan met regenpak en zwembroek (je weet nooit wat er in tropen gebeurt). De strandjes zijn mooi, een ruine van een oude gevangenis, een oud aquaduct, een waterpoel en een tropisch (regen)woud met grote bamboe, palmbomen en mooie uitzichten. Carmen vindt het glibberen en klauteren wel heel stoer en spannend. Zij vermaakt zich op deze manier uitstekend.
Abonneren op:
Posts (Atom)